बेली – एक झल्को जिन्दगीगो धेग्याँ ,
उ घरगा कोठाउडी गुन-गुनाउन लाग्यागी छि |
उज्याला छाती भरी, अध्याँरो भोगाई,
मायागा फुल फुलाउन लाग्यागी छि |
सुइनामा आइ,
मैला नाता धुइ सुगाउन लग्यागी छि |
भित्तामा मेरा नामले लिखिएगा सम्झना सुम्सुम्याउँदै,
उ आफुइलाई भुलेर गुनगुनाउन लाग्यागी छि ।
खोज्याँ ओड्डो पुड्डो उइखी,
पर, आँखा कट्काइ खित्का छाडी हास्न लाग्यागी छि |
भोगले आत्यागो छ्यो मेरो लादो,
ताल्या माडा बनाइ खुवाउन लाग्यागी छि |
बेचैनले आत्यागो मेरो मन,
मिठा गफ-कुडाले भुलाउन लाग्यागी छि |
बेली, एक झल्को जिन्दगीगो धेग्याँ,
उ घरगा कोठाउडी गुन-गुनाउन लाग्यागी छि |
जै भगवानले आज उइखी टिपि लैग्यो,
बेली, उसै भगवानगो पुजा लाउन लाग्यागी छि |
साहारा टुट्यागा बेला, भरोसा मानिबन,
अटल विश्वासगो दीप बाल्न लाग्यागी छि |
जैगी उ आज चाहेर बनि हुन सगिन,
बेली, उसैगा साहारागी आस बन्न लाग्यागी छि |
सुन्य भएगा एई संसारमा, मीठो सम्झना बनी,
हिम्मतगा नयाँ किरण छर्न लाग्यागी छि |
जैखी दुखगो खडेरो छाडी गइ,
बेली, उसैगी खुसिगो मतलब बुझाउन लाग्यागी छि |
रित्ता पोल्टामा पनि, सन्तोष भरिवन,
सन्तोष मनगो खानी खन्न लाग्यागी छि |
आफु रइन ,झल्का लाईगै
बेली, जिन्दगी जिउन सिगाउन लाग्यागी छि |
बेली, एक झल्को जिन्दगीगो धेग्याँ ,
उ घरगा कोठाउडी गुन-गुनाउन लाग्यागी छि |
Dinesh Bhandari
This poem is dedicated to someone very dear who passed away due to certain reasons that were beyond my control. It reflects the emotions, memories, and lingering thoughts tied to their loss. Through these words, I try to preserve their presence and honor the impact they had on my life



